In Nederland zien we een verarming van de biodiversiteit in de laatste decenia. Zorgelijk is het tempo waarin dit nog steeds gebeurt.
Soorten die in het agrarisch landschap in de vijftiger jaren algemeen waren zoals boomkikker, kuifleeuwerik en eikelmuis zijn bijna volledig uit ons land verdwenen.

Om deze achteruitgang een halt toe te roepen is er in Nederland de ecologische hoofdstructuur (EHS) ontwikkeld, die bestaande of nieuw te ontwikkelen natuurgebieden met elkaar verbind.

Ondanks het feit dat de moderne wereld ook in het Franse platteland is doorgedrongen zien we nog een relatieve harmonie tussen mens en omgeving. Veel van de hier onstane culturele invloeden hebben juist een verrijking van de biodiversiteit tot gevolg gehad ten opzichte van het enorme loofwoud waar Frankrijk in het verleden mee bedekt was.